ਸ਼ਿਵ ਬਟਾਲਵੀ- ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸ਼ਬਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ

ਮੈਨੂੰ ਤੇਰਾ ਸ਼ਬਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ
ਰੰਗ ਗੋਰਾ ਗੁਲਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਦਿਲ ਦਾ ਡਰ ਸੀ ਕਿਤੇ ਨਾ ਲੈ ਬੈਠੇ
ਲੈ ਹੀ ਬੈਠਾ ਜਨਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਵਿਹਲ ਜਦ ਵੀ ਮਿਲੀ ਹੈ ਫ਼ਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ
ਤੇਰੇ ਮੁੱਖ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਕਿੰਨੀ ਬੀਤੀ ਤੇ ਕਿੰਨੀ ਬਾਕੀ ਹੈ
ਮੈਨੂੰ ਇਹੋ ਹਿਸਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ।
ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗ਼ਮ ਤੇ ਹੀ ਭਰੋਸਾ ਸੀ
ਗ਼ਮ ਤੋਂ ਕੋਰਾ ਜਵਾਬ ਲੈ ਬੈਠਾ। 

ਬੋਲੀ

ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਖਟਣ ਗਿਆ ਸੀ,
ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਖਟਣ ਗਿਆ ਸੀ......ਕੀ ਖਟ ਲਿਆਂਦਾ?
ਖਟ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਢਾਈਆਂ,
ਲੰਘ ਗਈ ਤੂੰ ਪੈਰ ਦੱਬਕੇ
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਝਾਂਜਰਾਂ ਪਾਈਆਂ,
ਨੀ ਦੱਸ ਜਾ ਤੂੰ ਰੂਪ ਕੁਰੇ,
ਕਿਹੜੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਝਾਂਜਰਾਂ ਪਾਈਆਂ ।

ਬੋਲੀ

ਤਾਰੇ, ਤਾਰੇ, ਤਾਰੇ,
ਸੱਜਣਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਦੇਖਕੇ, ਸੁਰਗਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਜ਼ਾਰੇ
ਵੇ ਮਿਲਦਾ ਰਹਿ ਮਿੱਤਰਾ, ਤੇਰੇ ਮਿਸਰੀ ਤੋਂ ਬੋਲ ਪਿਆਰੇ ।
ਵੇ ਮਿਲਦਾ ਰਹਿ ਸੋਹਣਿਆ, ਤੇਰੇ ਮਿਸਰੀ ਤੋਂ ਬੋਲ ਪਿਆਰੇ ।

ਬੋਲੀ

ਪਿੰਡਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪਿੰਡ ਸੁਣੀਂਦਾ, ਪਿੰਡ ਸੁਣੀਂਦਾ ਡੱਲੇ,
ਬਈ ਓਥੋਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਸੁਣੀਂਦੀ, ਤੁਰਦੀ ਦਾ ਲੱਕ ਹੱਲੇ
ਤੱਕ ਕੇ ਓਹਦਾ ਰੂਪ ਕੁਆਰਾ, ਹੋ ਗਏ ਆਸ਼ਕ ਝੱਲੇ
ਹੋ! ਜੀਹਦੀ ਨਾਰ ਬਣੂ, ਹੋ ਜੁ ਬੱਲੇ-ਬੱਲੇ ।
ਜੀਹਦੀ ਨਾਰ ਬਣੂ, ਹੋ ਜੁ ਬੱਲੇ-ਬੱਲੇ ।

ਬੋਲੀ

ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਖਟਣ ਗਿਆ ਸੀ,
ਬਾਰੀ ਬਰਸੀ ਖਟਣ ਗਿਆ ਸੀ......ਕੀ ਖਟ ਲਿਆਂਦਾ?
ਖਟ ਕੇ ਲਿਆਂਦੀ ਚਾਂਦੀ,
ਪੈਲਾਂ ਪਾਉਂਦੀ ਦੀ, ਸਿਫਤ ਕਰੀ ਨਾ ਜਾਂਦੀ ।
ਪੈਲਾਂ ਪਾਉਂਦੀ ਦੀ, ਸਿਫਤ ਕਰੀ ਨਾ ਜਾਂਦੀ ।

ਬੋਲੀ

ਕੌੜੀ ਵੇਲ ਵਾਂਗੂੰ ਵਧ ਨਾ ਸਾਲੀਏ,
ਬੋਲ ਬੋਲ ਨਾ ਮਾੜੇ...
ਨੀ ਅੜਬ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਪੁੱਤ ਜੱਟਾਂ ਦੇ,
ਦਿਨੇ ਦਖਾਉਂਦੇ ਤਾਰੇ..
ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜੇ ਵਿਗੜ ਗਏ,
ਕੱਢਦੀ ਫਿਰੇਂਗੀ ਹਾੜ੍ਹੇ।
ਜੇ ਅਸੀਂ ਵਿਗੜ ਗਏ ਤਾਂ ਕੱਢਦੀ ਫਿਰੇਂਗੀ ਹਾੜ੍ਹੇ।

ਬੋਲੀ

ਗਿੱਧੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਰੌਣਕ ਹੋ ਗਈ, ਸਭੇ ਸਹੇਲੀਆਂ ਆਈਆਂ
ਨੱਚਣ ਕੁੱਦਣ ਖੇਡਾਂ ਖੇਡਣ, ਨੰਦਨ ਤੇ ਭਰਝਾਈਆਂ
ਉੱਡ ਜਾ ਕਬੂਤਰੀਏ, ਵੇਖ ਘਟਾ ਚੜ੍ਹ ਆਈਆਂ ।
ਉੱਡ ਜਾ ਕਬੂਤਰੀਏ, ਵੇਖ ਘਟਾ ਚੜ੍ਹ ਆਈਆਂ ।